Een korting van 30 procent in vier kleuren. Een poster die er drie weken geleden in is geplakt. Een sticker met openingstijden die de halve etalage vult. Een nieuwe campagne ernaast geplakt zonder de oude weg te halen.
Het glas wordt gebruikt als prikbord. Voorbijgangers zien een rommelige verzameling boodschappen die elkaar in de weg zitten. Het effect is dat ze geen van alle echt registreren. De etalage trekt geen aandacht meer, ze verspreidt ruis.
Daarbovenop komt het materiaal. Goedkope folie laat lijmresten achter, krult bij temperatuurswisselingen, vergeelt na een seizoen in de zon. Wat als nieuwe campagne werd opgehangen, ziet er na zes weken uit alsof de winkel sluit.
Etalagebelettering is geen plak-en-klaar werk. Het is een keuze in materiaal, formaat, plek en moment. En in wat eraf moet voordat er iets nieuws bij komt.